من تلخ و رنجورم مثل این نگاهی که به جهان دارم...دنیا جای پر غمی عه...پررنج و پر اندوه..جهان همش سیاهه..ما فقط با دروغای رویایی حالمونو عوض میکنیم...خدا یه بزرگوار اندوهگینه که از پنجره به مانگاه میکنه و سیگار میکشه...

یادمه یه زمان پر بودم از انگیزه و انرژی...پر بودم از شوق رسیدن و بدست آوردن...همه چیز برام این بود که بتونم دانشگاه تهران ادبیات نمایشی قبول شم...فکر میکردم تئاتر زندگی مو زی و رو میکنه...فکر میکردم ه